Op 13 september zijn we vertrokken voor een paar weekjes naar Normandië en Bretagne. Via Namur richting Mons. Onderweg gebeurde er niet veel... behalve een " piellekenaakse" man die in de berm van de autoweg liep. Nu gaat mijn fantasie ver maar ik kom er niet uit wat zo'n man bezielde om zo rond te lopen.
We komen tot in Amiens, een stad waar we in het verleden van alle kanten zijn langs gereden. Nu gaan we eindelijk de enorme gotische Kathedraal bekijken die wel tweemaal groter is als de Notre-Dame in Parijs! De rivier de Somme stroomt rustig door de stad en zorgt voor een waterrijk gebied achter de kathedraal waar veel mensen tuinen hebben die allemaal door waterkanaaltjes worden gescheiden. De hortillonnages.Ook wel de drijvende tuinen genoemd. Verspreid over 300 hectaren kleine eilandjes worden ze doorkruist door 65 kilometer lange kanaaltjes.
In smalle bootjes,de Barques, kan men via een web van kanaaltjes de tuinen bezoeken. Wij namen het jaagpad met de fiets. Zeer bijzonder en de moeite waard.
Amiens heeft ook een pittoreske wijk : Saint-Leu. Ook wel het Venetië van het Noorden genoemd. We slenteren langs de kleine gekleurde huisjes en belandden rond de lunch op een terrasje langs de Somme. Intussen komen de gitzwarte wolken boven de stad drijven en de inhoud ontploft net op het moment als we op de fiets zitten. Als tralies komt het water naar beneden en kunnen redelijk op tijd een boom vinden waar we onder kunnen schuilen. Het duurt maar vijf minuten maar neemt niet weg dat we kletsnat zijn. Enfin.. We moeten nog een paar kilometer fietsen en de wind zorgt ervoor dat we droog thuis komen. AMIENS is ook de stad van Jules Verne. Hij huwt een meisje uit Amiens in 1857 en vestigt zich er voorgoed in 1871. Hij is dan 43 jaar en begint dan zijn romans te schrijven waaraan hij zijn succes te danken heeft.
Maar goed we gaan verder naar Courseulles-sur-Mer. Een klein plaatsje aan zee.
Via Le Havre, de Porte de Normandië ( die geweldige brug over de Seine) en Caen rijden we naar Courseulles. Het dorpje valt wat tegen maar de mosselen daarentegen waren super lekker. Wel wat klein van stuk maar dat wisten we al van die Franse mosselen. De volgende dag rijden we vanwege het slechte weer naar de uiterste punt van Normandië en komen in Barfleur terecht en weer staan tijdens de rit onze ruitenwissers niet stil. De camping aan zee die we van vriend Paul hadden gekregen stond blank en konden alleen op de weg staan vanwege het wegzakken van onze wielen. Niet leuk. Dus vertrokken we naar Camping Le Blanche Nef in het zelfde plaatsje. Door de terrasvormige ligging aan zee was deze prima te bereiken en kregen een prachtig uitzicht cadeau.
Na Portbail, Barneville-Carteret en Rennes zijn we nu in La Turballe in Bretagne. Weer een prachtige plek aan zee waar ik die avond meteen een zonsondergang kon fotograferen. Vandaag zondag 20 september schijnt de zon weer en is geen wolk aan de hemel te bekennen.
Voor onze camper is deze plek niets nieuws. Hij was er al deze zomer met Thomas, Bea, Zoë en Iza. Het was alsof hij de weg nog wist want ik hoefde maar een beetje bij te sturen. Aangekomen bij de Camping La Falaise kregen we de laatste plek toegewezen en toen werd het bordje "complet" opgehangen.. Ongelooflijk het is bijna oktober!
Tot de volgende update
Liefs Josée en Con
Posted with Blogsy
